ο καιρός περνάει
πάνω απ’τα κεφάλια μας
σαν τα σύννεφα
πάνω από το δέρμα μας
σαν τον αέρα
πάνω απ’τα μαξιλάρια μας
μαζί με τα ονειρά μας
κάτω από αυτά
φυλαχτό η αγάπη μας
χρόνια αντέχει
πολύτιμη

μέλλον αόρατο
χωρίς φόβο
φθαρτό και αυτό και σύντομο
σαν την ζωή της
σαν την ζωή μας

φωτογραφία με αγορίστικα μαλλιά
τυπωμένη ξανά και ξανά
διαβασμένες ξανά και ξανά
λέξεις μαγικές
η ζωή μας
σαν φύλλα
σαν άμμος
και ένα ρούχο
που κρατάει ακόμη την ζέστη της
σου κρατώ το χέρι
η σωτηρία μου εδώ

μόνοι

έφτασε ο καιρός να θυμηθούμε
χωρίς αποδείξεις πια
χωρίς ύλη
έφτασε ο καιρός
η απουσία της
να μου δείξει το σημαντικό
όπως κάθε χρόνο

1954|2002

Αυτό το άρθρο αναρτήθηκε την Δευτέρα, 7 Ιουνίου, 2010 την ώρα 2:21 ΜΜ και βρίσκεται στην ενότητα ζωή. Παρακολουθήστε την ροή των σκέψεων σε αυτό το άρθρο μέσω του RSS 2.0.Μπορείτε να εκφράσετε μία σκέψη, ή παρακολουθήσετε τις επόμενες σκέψεις από το site σας.