Σαββατογεννημένη

Μαλβίνα Κάραλη

ο καιρός περνάει
πάνω απ’τα κεφάλια μας
σαν τα σύννεφα
πάνω από το δέρμα μας
σαν τον αέρα
πάνω απ’τα μαξιλάρια μας
μαζί με τα ονειρά μας
κάτω από αυτά
φυλαχτό η αγάπη μας
χρόνια αντέχει
πολύτιμη

μέλλον αόρατο
χωρίς φόβο
φθαρτό και αυτό και σύντομο
σαν την ζωή της
σαν την ζωή μας

φωτογραφία με αγορίστικα μαλλιά
τυπωμένη ξανά και ξανά
διαβασμένες ξανά και ξανά
λέξεις μαγικές
η ζωή μας
σαν φύλλα
σαν άμμος
και ένα ρούχο
που κρατάει ακόμη την ζέστη της
σου κρατώ το χέρι
η σωτηρία μου εδώ

μόνοι

έφτασε ο καιρός να θυμηθούμε
χωρίς αποδείξεις πια
χωρίς ύλη
έφτασε ο καιρός
η απουσία της
να μου δείξει το σημαντικό
όπως κάθε χρόνο

Μαλβίνα Κάραλη

1954|2002

Bookmark and Share

3 Σκέψεις στο “Σαββατογεννημένη”

  1. Ο/Ηελενα σιτωτη λέει:

    Aν,σου πω οτι με εμαθε τοσα μα τοσα πραγματα (διαβαζονας την και μαγειρευοντας ακομα μαζι της)και δεν λεω με τιποτα να συνηδειτοποιησω οτι μας εχει αφησει????και για καποιον αλλον…το εχω παθει αυτο…με τον Βλασση μας!!!

  2. Ο/Ημελ λέει:

    λέξεις και νότες
    “πάνω απ’τα μαξιλάρια μας
    μαζί με τα ονειρά μας”

    σου χαιδεύω τα μαλλιά
    και πετάμε στον πλανήτη Β612
    εκεί που η αλεπού περιμένει

  3. Ο/Ηελενα λέει:

    την ουσια δεν την βλεπουν τα ματια…μου λειπεις μαλβινα …

Εκφράστε μια σκέψη